🚗 Ασφάλιση αυτοκινήτου και Επικουρικό Κεφάλαιο

1. Ποιο νομοθέτημα ρυθμίζει ειδικά την υποχρεωτική ασφάλιση της αστικής ευθύνης από αυτοκίνητα στην Ελλάδα;

1. Ο ν. 4583/2018
2. Ο ν. 2496/1997
3. Το π.δ. 237/1986
4. Ο ν. 4364/2016

Η υποχρεωτική ασφάλιση της αστικής ευθύνης από αυτοκίνητα ρυθμίζεται ειδικά από το π.δ. 237/1986, το οποίο τροποποιήθηκε με τον ν. 3557/2007 και επικαιροποιήθηκε με τον ν. 5113/2024 (άρθρο 2 του ν. 5113/2024). Ο ν. 2496/1997 για την ασφαλιστική σύμβαση εφαρμόζεται μόνο συμπληρωματικά, για όσα δεν ρυθμίζει ειδικά το π.δ. 237/1986 (άρθρο 16 παρ. 3 του ν. 3557/2007). Ο ν. 4583/2018 αφορά τη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων και ο ν. 4364/2016 την ανάληψη και άσκηση της ασφαλιστικής δραστηριότητας (Φερεγγυότητα ΙΙ), όπου η αστική ευθύνη αυτοκινήτων αποτελεί απλώς τον κλάδο 10 του άρθρου 4.

2. Σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 2 του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, τι πρέπει να περιλαμβάνει υποχρεωτικά η ασφαλιστική κάλυψη του αυτοκινήτου;

1. Την αστική ευθύνη έναντι τρίτων για θάνατο, σωματική βλάβη και υλικές ζημίες
2. Τις ζημίες του ίδιου του ασφαλισμένου αυτοκινήτου από σύγκρουση ή από ανατροπή
3. Την κλοπή του ασφαλισμένου αυτοκινήτου και τις ζημίες του από απόπειρα κλοπής
4. Τη θραύση των κρυστάλλων και τις ζημίες του ίδιου αυτοκινήτου από πυρκαγιά

Κατά το άρθρο 6 παρ. 2 του π.δ. 237/1986, όπως διαμορφώθηκε με το άρθρο 5 του ν. 5113/2024, η υποχρεωτική κάλυψη περιλαμβάνει την έναντι τρίτων αστική ευθύνη από θανάτωση, σωματική βλάβη ή ζημίες σε πράγματα, μαζί με τη χρηματική ικανοποίηση για ψυχική οδύνη ή ηθική βλάβη. Οι ζημίες του ίδιου του αυτοκινήτου από σύγκρουση ή ανατροπή, η κλοπή του, η θραύση κρυστάλλων και η πυρκαγιά αφορούν ζημίες του ίδιου του ασφαλισμένου και όχι ευθύνη έναντι τρίτων. Ανήκουν στον κλάδο 3 «Χερσαία οχήματα» και είναι προαιρετικές καλύψεις, ενώ η υποχρεωτική ασφάλιση εντάσσεται στον κλάδο 10 του άρθρου 4 του ν. 4364/2016.

3. Σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, η κυκλοφορία στην Ελλάδα αυτοκινήτου χωρίς την ασφαλιστική κάλυψη του άρθρου 2:

1. απαγορεύεται, εκτός από τα αυτοκίνητα που εξαιρούνται από την υποχρέωση
2. επιτρέπεται, αφού τις ζημίες των τρίτων τις καλύπτει το Επικουρικό Κεφάλαιο
3. επιτρέπεται για τριάντα ημέρες από την παράδοση του οχήματος στον αγοραστή
4. επιτρέπεται, αν ο οδηγός έχει ασφαλίσει άλλο αυτοκίνητο στο όνομά του

Κατά το άρθρο 5 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, με την επιφύλαξη του άρθρου 3 για τα αυτοκίνητα που εξαιρούνται, απαγορεύεται η κυκλοφορία αυτοκινήτου στην Ελλάδα χωρίς την ασφαλιστική κάλυψη του άρθρου 2, και η παράβαση επισύρει κυρώσεις στον κύριο, τον κάτοχο ή τον οδηγό (άρθρο 12). Η υποχρέωση ασφάλισης αφορά το συγκεκριμένο αυτοκίνητο και βαρύνει τον κύριο ή κάτοχό του (άρθρο 2 παρ. 1), οπότε η ασφάλιση άλλου αυτοκινήτου του οδηγού δεν αρκεί. Το Επικουρικό Κεφάλαιο αποζημιώνει τα θύματα ανασφάλιστων οχημάτων χωρίς να νομιμοποιεί την κυκλοφορία τους, και οι τριάντα ημέρες του άρθρου 1 περ. ια) αφορούν το κράτος εκδήλωσης του κινδύνου για όχημα που αποστέλλεται από άλλο κράτος μέλος, όχι άδεια ανασφάλιστης κυκλοφορίας.

4. Σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, ο ζημιωθείς από τροχαίο ατύχημα έχει κατά του ασφαλιστή του υπαιτίου:

1. ιδία (ευθεία) αξίωση, μέχρι το ασφαλιστικό ποσό της σύμβασης
2. καμία αξίωση, αφού δεν είναι συμβαλλόμενος στην ασφαλιστική σύμβαση
3. αξίωση μόνο αφού εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση κατά του υπαιτίου οδηγού
4. αξίωση μόνο αν ο υπαίτιος αποδειχθεί αφερέγγυος να τον αποζημιώσει

Κατά το άρθρο 10 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, ο ζημιωθείς έχει από την ασφαλιστική σύμβαση και μέχρι το ποσό αυτής ιδία αξίωση κατά του ασφαλιστή, δηλαδή μπορεί να στραφεί απευθείας εναντίον του, παρότι δεν είναι συμβαλλόμενος. Ο νόμος δεν εξαρτά την αξίωση αυτή ούτε από προηγούμενη τελεσίδικη απόφαση κατά του υπαιτίου ούτε από την αφερεγγυότητά του. Επιπλέον, ο ασφαλιστής δεν μπορεί να αντιτάξει στον ζημιωθέντα ενστάσεις που απορρέουν από την ασφαλιστική σύμβαση (άρθρο 11 παρ. 1, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 8 του ν. 3557/2007).

5. Τι είναι η πράσινη κάρτα κατά το άρθρο 2 του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει;

1. Η βεβαίωση ιστορικού αξιώσεων τρίτων για την τελευταία πενταετία
2. Η προσωρινή βεβαίωση ασφάλισης, που ισχύει έως την έκδοση του ασφαλιστηρίου
3. Το ειδικό πιστοποιητικό ασφάλισης για τη συμμετοχή του οχήματος σε αγώνες
4. Το πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης της αστικής ευθύνης του αυτοκινήτου

Κατά το άρθρο 2 παρ. 2 και 3 του π.δ. 237/1986, όπως αντικαταστάθηκε και συμπληρώθηκε με το άρθρο 2 του ν. 3557/2007, η πράσινη κάρτα είναι το πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης με το οποίο πρέπει να εφοδιάζεται το αυτοκίνητο με τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα όταν εξέρχεται από τα όριά της. Η βεβαίωση ιστορικού αξιώσεων αφορά τις αξιώσεις τρίτων της τελευταίας πενταετίας (άρθρο 6γ), η προσωρινή βεβαίωση καλύπτει το διάστημα έως την έκδοση του ασφαλιστηρίου (άρθρο 6α παρ. 1) και το ειδικό πιστοποιητικό αφορά την ειδική κάλυψη για αγώνες (άρθρο 6 παρ. 4). Κανένα από αυτά τα έγγραφα δεν αποδεικνύει τη διεθνή ασφάλιση του αυτοκινήτου.

6. Κατά το άρθρο 6β παρ. 1 του π.δ. 237/1986, ποια από τις παρακάτω περιπτώσεις αποτελεί εξαίρεση από την ασφάλιση, που ισχύει στη σχέση ασφαλιστή και ασφαλισμένου;

1. Ζημία από οδηγό που στερείται της άδειας οδήγησης για την κατηγορία του οχήματος
2. Ζημία από οδηγό με έγκυρη άδεια οδήγησης που εκδόθηκε σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ
3. Ζημία από οδηγό που δεν είναι ο λήπτης της ασφάλισης ούτε ο κύριος του οχήματος
4. Ζημία από οδηγό που προκάλεσε και άλλο ατύχημα στην ίδια ασφαλιστική περίοδο

Κατά το άρθρο 6β παρ. 1 περ. α), που προστέθηκε στο π.δ. 237/1986 με το άρθρο 4 του ν. 3557/2007, εξαιρούνται από την ασφάλιση οι ζημίες από οδηγό που στερείται της άδειας οδήγησης που προβλέπεται για την κατηγορία του οχήματος· κατά την παρ. 3, η εξαίρεση ισχύει μόνο στη σχέση με τον ασφαλισμένο και ο ασφαλιστής δεν απαλλάσσεται έναντι των ζημιωθέντων τρίτων. Η έγκυρη άδεια άλλου κράτους μέλους δεν συνιστά έλλειψη άδειας, και η ασφάλιση καλύπτει την ευθύνη κάθε οδηγού, όχι μόνο του λήπτη ή του κυρίου (άρθρο 6 παρ. 1). Ένα προηγούμενο ατύχημα μπορεί να επηρεάσει το ασφάλιστρο (άρθρο 6 παρ. 3 περ. δ), αλλά δεν αποτελεί εξαίρεση από την κάλυψη.

7. Ο ασφαλιστής αποζημίωσε τον ζημιωθέντα τρίτο, αν και ο οδηγός του ασφαλισμένου αυτοκινήτου οδηγούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος, κατά παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και σε αιτιώδη συνάφεια με το ατύχημα. Κατά το π.δ. 237/1986, ο ασφαλιστής μπορεί:

1. να ζητήσει από τον ζημιωθέντα την επιστροφή του ποσού που του κατέβαλε
2. να στραφεί αναγωγικά κατά του οδηγού για το ποσό που κατέβαλε
3. να στραφεί κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου για το ποσό που κατέβαλε
4. να θεωρήσει την ασφαλιστική σύμβαση άκυρη αναδρομικά από την έναρξή της

Η οδήγηση υπό την επίδραση οινοπνεύματος, σε αιτιώδη συνάφεια με το ατύχημα, αποτελεί εξαίρεση από την ασφάλιση κατά το άρθρο 6β παρ. 1 περ. β), που προστέθηκε στο π.δ. 237/1986 με το άρθρο 4 του ν. 3557/2007, η οποία όμως ισχύει μόνο στη σχέση του ασφαλιστή με τον ασφαλισμένο (παρ. 3). Γι' αυτό ο ασφαλιστής αποζημιώνει τον ζημιωθέντα τρίτο, χωρίς να μπορεί να του αντιτάξει ενστάσεις από τη σύμβαση, και διατηρεί δικαίωμα αγωγής κατά του λήπτη, του ασφαλισμένου και του οδηγού (άρθρο 11 παρ. 1, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 8 του ν. 3557/2007). Ο ζημιωθείς δεν επιστρέφει όσα έλαβε, το Επικουρικό Κεφάλαιο δεν ευθύνεται, αφού το αυτοκίνητο ήταν ασφαλισμένο, και η εξαίρεση δεν ακυρώνει αναδρομικά τη σύμβαση.

8. Ο πελάτης Π ζητά από τον ασφαλιστικό πράκτορα Α φθηνότερο συμβόλαιο υποχρεωτικής ασφάλισης, με όρο που εξαιρεί από την κάλυψη τις ζημίες που προκαλούνται όταν οδηγεί άλλος. Κατά το άρθρο 6β παρ. 2 του π.δ. 237/1986, ο όρος αυτός:

1. είναι έγκυρος, αν τον αποδεχθεί ρητά ο λήπτης της ασφάλισης με την υπογραφή του
2. είναι έγκυρος, αν τον εγκρίνει προηγουμένως η Τράπεζα της Ελλάδος ως εποπτική αρχή
3. ισχύει έναντι των ζημιωθέντων τρίτων, αλλά όχι έναντι του ίδιου του ασφαλισμένου
4. είναι άκυρος, αφού πρόσθετες εξαιρέσεις επιτρέπονται μόνο σε προαιρετικές καλύψεις

Κατά το άρθρο 6β παρ. 2, που προστέθηκε στο π.δ. 237/1986 με το άρθρο 4 του ν. 3557/2007, η σύμβαση μπορεί να ορίζει και άλλες εξαιρέσεις, πέρα από εκείνες της παρ. 1, μόνο αν αφορούν προαιρετική ασφαλιστική κάλυψη, και κάθε άλλη εξαίρεση είναι αυτοδικαίως άκυρη· άλλωστε η ασφάλιση πρέπει να καλύπτει την ευθύνη κάθε οδηγού (άρθρο 6 παρ. 1). Ούτε η ρητή αποδοχή του λήπτη ούτε μια έγκριση της Τράπεζας της Ελλάδος ως εποπτικής αρχής θεραπεύουν την ακυρότητα. Επιπλέον, ακόμη και οι νόμιμες εξαιρέσεις ισχύουν μόνο στη σχέση ασφαλιστή και ασφαλισμένου και δεν αντιτάσσονται στους ζημιωθέντες τρίτους (παρ. 3), οπότε ο όρος δεν θα μπορούσε να ισχύει έναντι των τρίτων.

9. Στην ασφάλιση αυτοκινήτου, η προαιρετική κάλυψη «προστασία bonus» σημαίνει ότι:

1. ο ασφαλιστής αναλαμβάνει την απαλλαγή που βαρύνει τον ασφαλισμένο σε κάθε ζημία
2. ο ασφαλιστής μειώνει κάθε χρόνο το ασφάλιστρο, ανεξάρτητα από τις ζημίες του οδηγού
3. ο ασφαλισμένος διατηρεί την έκπτωση bonus-malus παρά την καλυπτόμενη ζημία
4. ο λήπτης παίρνει πίσω μέρος του ασφαλίστρου, αν δεν δηλώσει ζημία μέσα στη χρονιά

Σύμφωνα με τη θεωρία της ασφάλισης αυτοκινήτου, στο σύστημα bonus-malus το ασφάλιστρο μειώνεται μετά από έτη χωρίς ζημίες και αυξάνεται μετά από υπαίτια ζημία· ο νόμος επιτρέπει στον ασφαλιστή να επιβάλει επιπλέον ασφάλιστρο όταν έχει καταβάλει αποζημίωση σε τρίτο (άρθρο 6 παρ. 3 περ. δ) του π.δ. 237/1986, όπως προστέθηκε με το άρθρο 3 του ν. 3557/2007). Η προστασία bonus είναι προαιρετική συμβατική κάλυψη με την οποία ο ασφαλισμένος διατηρεί την έκπτωσή του παρά τη ζημία, μέσα στα όρια των όρων του συμβολαίου. Η ανάληψη της απαλλαγής είναι διαφορετική κάλυψη, η ετήσια μείωση ανεξάρτητα από τις ζημίες αναιρεί την ίδια τη λογική του bonus-malus και η επιστροφή ασφαλίστρου για έτος χωρίς ζημίες δεν είναι προστασία bonus.

10. Ο Π δέχθηκε να μεταφερθεί με αυτοκίνητο που είχε αφαιρεθεί από τον νόμιμο κάτοχό του με αθέμιτα μέσα και τραυματίστηκε σε ατύχημα. Κατά το άρθρο 6 παρ. 2 του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, η ευθύνη έναντι του Π εξαιρείται από την κάλυψη:

1. αν ο Π γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι το αυτοκίνητο είχε αφαιρεθεί παράνομα
2. αν ο ασφαλιστής αποδείξει ότι ο Π γνώριζε την αφαίρεση του αυτοκινήτου
3. αν ο Π δεν αποδείξει ότι αγνοούσε την αφαίρεση του αυτοκινήτου από τον κάτοχο
4. ανεξάρτητα από τη γνώση του Π, επειδή το αυτοκίνητο είχε αφαιρεθεί

Κατά το άρθρο 6 παρ. 2 του π.δ. 237/1986, όπως διαμορφώθηκε με το άρθρο 5 του ν. 5113/2024, εξαιρείται της κάλυψης η ευθύνη έναντι προσώπων που συγκατατέθηκαν να μεταφερθούν με το αυτοκίνητο, εφόσον ο ασφαλιστής αποδείξει ότι γνώριζαν ότι αφαιρέθηκε από τον νόμιμο κάτοχό του με αθέμιτα μέσα· το βάρος της απόδειξης φέρει ο ασφαλιστής και απαιτείται πραγματική γνώση. Η διατύπωση «γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν» ανήκει στο αρχικό κείμενο του 1986 και δεν ισχύει πλέον, ενώ ο επιβάτης δεν χρειάζεται να αποδείξει την άγνοιά του. Η εξαίρεση δεν επέρχεται αυτόματα λόγω της αφαίρεσης: χωρίς απόδειξη της γνώσης του επιβάτη, η ευθύνη έναντί του καλύπτεται.

11. Ποιοι θεωρούνται τρίτοι, που προστατεύονται από την υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης αυτοκινήτου, κατά το π.δ. 237/1986;

1. Μόνο οι πεζοί και οι ποδηλάτες που τραυματίζονται από το ασφαλισμένο αυτοκίνητο στον δρόμο
2. Όλοι οι ζημιωθέντες, μαζί και ο ίδιος ο οδηγός του αυτοκινήτου που προξένησε τη ζημία
3. Μόνο οι οδηγοί και οι επιβάτες των άλλων οχημάτων που εμπλέκονται στο ίδιο ατύχημα
4. Οι επιβάτες και οι λοιποί ζημιωθέντες, πλην του υπαίτιου οδηγού και όσων εξαιρεί ο νόμος

Κατά το άρθρο 7 του π.δ. 237/1986, δεν θεωρούνται τρίτοι ορισμένα πρόσωπα, όπως ο οδηγός του αυτοκινήτου που προξένησε τη ζημία, κάθε πρόσωπο του οποίου η ευθύνη καλύπτεται με τη σύμβαση και εκείνος που την κατάρτισε με τον ασφαλιστή· οι υπόλοιποι ζημιωθέντες, και οι επιβάτες, είναι τρίτοι. Η προστασία δεν περιορίζεται σε πεζούς και ποδηλάτες ούτε στα πρόσωπα των άλλων οχημάτων. Αντίθετα, ο οδηγός του ζημιογόνου αυτοκινήτου εξαιρείται ρητά (άρθρο 7 περ. α), άρα δεν είναι τρίτος.

12. Στην ασφάλιση αυτοκινήτου, η κάλυψη «οδική βοήθεια» (ρυμούλκηση, επιτόπια αποκατάσταση βλάβης) εντάσσεται, κατά το άρθρο 4 του ν. 4364/2016:

1. στην υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης του π.δ. 237/1986, ως μέρος της
2. στον κλάδο 10 «Αστική ευθύνη από χερσαία αυτοκίνητα οχήματα»
3. στον κλάδο 17 «Νομική προστασία», που καλύπτει τα δικαστικά έξοδα
4. στον κλάδο 18 «Βοήθεια», ως προαιρετική κάλυψη πέρα από την υποχρεωτική

Κατά το άρθρο 4 παρ. 1 περ. ιη) του ν. 4364/2016, ο κλάδος 18 «Βοήθεια» περιλαμβάνει την άμεση παροχή βοήθειας, σε χρήμα ή σε είδος, σε πρόσωπα που περιέρχονται σε δυσχερή θέση κατά τη διάρκεια μετακινήσεων, όπως η ρυμούλκηση του αυτοκινήτου· πρόκειται για προαιρετική κάλυψη. Η υποχρεωτική ασφάλιση του π.δ. 237/1986 και ο κλάδος 10 αφορούν την αστική ευθύνη έναντι τρίτων και όχι την παροχή υπηρεσιών στον ασφαλισμένο. Ο κλάδος 17 «Νομική προστασία» αφορά την ανάληψη δικαστικών εξόδων και την παροχή νομικής προστασίας.

13. Κατά το άρθρο 4 του ν. 4364/2016, ο κλάδος 3 «Χερσαία οχήματα» των ασφαλίσεων κατά ζημιών καλύπτει:

1. κάθε αστική ευθύνη από τη χρήση χερσαίων αυτοκινήτων, και την ευθύνη του μεταφορέα
2. κάθε ζημία που υφίστανται τα ίδια τα χερσαία οχήματα, εκτός των σιδηροδρομικών
3. τις ζημίες των εμπορευμάτων και των αποσκευών που μεταφέρονται με το όχημα
4. τη βοήθεια σε πρόσωπα που βρίσκονται σε δυσχερή θέση κατά τη μετακίνησή τους

Κατά το άρθρο 4 παρ. 1 περ. γ) του ν. 4364/2016, ο κλάδος 3 «Χερσαία οχήματα» καλύπτει κάθε ζημία που υφίστανται αυτοκινούμενα και μη χερσαία οχήματα, εκτός των σιδηροδρομικών, δηλαδή τις ζημίες του ίδιου του ασφαλισμένου αυτοκινήτου. Η αστική ευθύνη από τη χρήση χερσαίων αυτοκινήτων, μαζί με την ευθύνη του μεταφορέα, είναι ο κλάδος 10, στον οποίο ανήκει η υποχρεωτική ασφάλιση του π.δ. 237/1986. Τα μεταφερόμενα εμπορεύματα και οι αποσκευές ανήκουν στον κλάδο 7 και η βοήθεια κατά τη μετακίνηση στον κλάδο 18.

14. Ο πελάτης Π ρωτά τον ασφαλιστικό πράκτορα Α ποιο κείμενο τον υποχρεώνει να καλύψει με ασφάλιση την ευθύνη του έναντι τρίτων για το αυτοκίνητό του. Ο Α πρέπει να του αναφέρει:

1. τον ν. 4583/2018
2. το π.δ. 237/1986
3. τον ν. 4557/2018
4. τον ν. 3867/2010

Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 του ν. 5113/2024, ο κύριος ή κάτοχος αυτοκινήτου με τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα υποχρεούται να καλύπτει με ασφάλιση την έναντι τρίτων αστική ευθύνη· το διάταγμα ισχύει όπως τροποποιήθηκε με τους ν. 3557/2007 και 5113/2024. Ο ν. 4583/2018 ρυθμίζει τη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων, ο ν. 4557/2018 την πρόληψη της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και ο ν. 3867/2010 το Εγγυητικό Κεφάλαιο Ιδιωτικής Ασφάλισης Ζωής.

15. Σύμφωνα με το π.δ. 237/1986, ποιο έγγραφο αποδεικνύει την ύπαρξη της υποχρεωτικής ασφαλιστικής κάλυψης ενός αυτοκινήτου;

1. Η άδεια κυκλοφορίας που εκδίδεται για το όχημα
2. Η απόδειξη πληρωμής των τελών κυκλοφορίας του έτους
3. Η έγγραφη βεβαίωση που εκδίδει ο ασφαλιστής
4. Το δίπλωμα οδήγησης του οδηγού του οχήματος

Κατά το άρθρο 5 παρ. 2 του π.δ. 237/1986, η ύπαρξη της ασφαλιστικής κάλυψης αποδεικνύεται με έγγραφη βεβαίωση που εκδίδεται από τον ασφαλιστή· γενικότερα, κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 2496/1997, η ασφαλιστική σύμβαση αποδεικνύεται με έγγραφο του ασφαλιστή. Η άδεια κυκλοφορίας και η απόδειξη πληρωμής των τελών κυκλοφορίας αφορούν την κυκλοφορία και τη φορολογία του οχήματος, όχι την ασφάλισή του· το δίπλωμα οδήγησης αποδεικνύει μόνο ότι ο οδηγός έχει δικαίωμα οδήγησης.

16. Σε ασφαλιστική σύμβαση αυτοκινήτου, ως λήπτης της ασφάλισης νοείται:

1. ο πραγματογνώμονας που εκτιμά τη ζημία για λογαριασμό του ασφαλιστή
2. ο ζημιωθείς τρίτος που δικαιούται την αποζημίωση από το ατύχημα
3. το πρόσωπο που συμβάλλεται με τον ασφαλιστή και οφείλει το ασφάλιστρο
4. ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής που μεσολάβησε για τη σύναψη της σύμβασης

Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 2496/1997, λήπτης της ασφάλισης είναι ο συμβαλλόμενος του ασφαλιστή, και κατά το άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 2496/1997 αυτός υποχρεούται να καταβάλλει τα ασφάλιστρα. Ο ζημιωθείς είναι το πρόσωπο που δικαιούται αποκατάσταση της ζημίας (άρθρο 1 περ. γ) του π.δ. 237/1986) και δεν είναι συμβαλλόμενος· ο πραγματογνώμονας απλώς εκτιμά τη ζημία· ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής μεσολαβεί στη διανομή χωρίς να γίνεται μέρος της σύμβασης.

17. Κατά το άρθρο 1 του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, ως «ασφαλισμένος» στην υποχρεωτική ασφάλιση αυτοκινήτου νοείται:

1. το πρόσωπο που δικαιούται αποκατάσταση της ζημίας από το όχημα
2. το πρόσωπο του οποίου η ευθύνη καλύπτεται σύμφωνα με το διάταγμα
3. η ασφαλιστική επιχείρηση που αναλαμβάνει τον κίνδυνο του οχήματος
4. μόνο ο οδηγός που δηλώθηκε ονομαστικά στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο

Κατά το άρθρο 1 περ. β) του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει μετά το άρθρο 3 του ν. 5113/2024, ασφαλισμένος είναι το πρόσωπο του οποίου η ευθύνη καλύπτεται σύμφωνα με τις διατάξεις του διατάγματος· κατά το άρθρο 6 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, η ασφάλιση καλύπτει την αστική ευθύνη του κυρίου, του κατόχου και κάθε οδηγού, όχι μόνο του ονομαστικά δηλωμένου. Το πρόσωπο που δικαιούται αποκατάσταση της ζημίας είναι ο ζημιωθείς (περ. γ) και η ασφαλιστική επιχείρηση που καλύπτει τον κίνδυνο είναι ο ασφαλιστής (περ. δ).

18. Ο πελάτης Π αγόρασε καινούργιο αυτοκίνητο με δάνειο και η δανείστρια τράπεζα ζητά να προστατεύεται η αξία του ίδιου του οχήματος. Ποια κάλυψη θα του προτείνατε επιπλέον της υποχρεωτικής ασφάλισης αστικής ευθύνης;

1. Ασφάλιση εγγυήσεων για τις υποχρεώσεις του δανείου
2. Ασφάλιση των μεταφερόμενων εμπορευμάτων του οχήματος
3. Ασφάλιση πιστώσεων υπέρ της δανείστριας τράπεζας
4. Ασφάλιση ιδίων ζημιών και κλοπής του οχήματος

Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 του ν. 5113/2024, η υποχρεωτική ασφάλιση καλύπτει την έναντι τρίτων αστική ευθύνη και όχι το ίδιο το όχημα· τη ζημία και την κλοπή του οχήματος καλύπτει προαιρετικά ο Κλάδος 3 «Χερσαία οχήματα» του άρθρου 4 παρ. 1 του ν. 4364/2016, συνήθως με τη χρηματοδότρια τράπεζα ως δικαιούχο. Η ασφάλιση πιστώσεων (Κλάδος 14) καλύπτει τον δανειστή για την αφερεγγυότητα του οφειλέτη και η ασφάλιση εγγυήσεων (Κλάδος 15) την εκτέλεση συμβατικών υποχρεώσεων, όχι την αξία του οχήματος· η ασφάλιση μεταφερόμενων εμπορευμάτων (Κλάδος 7) αφορά τα φορτία.

19. Ποια κάλυψη αποζημιώνει τη ζημία που υφίσταται το ίδιο το όχημα του ασφαλισμένου από ατύχημα που προκάλεσε ο οδηγός του;

1. Η υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης (Κλάδος 10)
2. Η ασφάλιση οδικής βοήθειας του οχήματος (Κλάδος 18)
3. Η ασφάλιση νομικής προστασίας του οδηγού (Κλάδος 17)
4. Η κάλυψη ιδίων ζημιών του οχήματος (Κλάδος 3)

Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 του ν. 5113/2024, η υποχρεωτική ασφάλιση καλύπτει την έναντι τρίτων αστική ευθύνη και όχι τη ζημία του ίδιου του ασφαλισμένου οχήματος. Τη ζημία αυτή αποζημιώνει η προαιρετική κάλυψη ιδίων ζημιών, που ανήκει στον Κλάδο 3 «Χερσαία οχήματα» του άρθρου 4 παρ. 1 του ν. 4364/2016. Η νομική προστασία (Κλάδος 17) αναλαμβάνει δικαστικά έξοδα και η βοήθεια (Κλάδος 18) παρέχει άμεση συνδρομή σε δυσχερή θέση, χωρίς να αποζημιώνουν τη ζημία του οχήματος.

20. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει μετά το άρθρο 4 του ν. 5113/2024, η υποχρέωση ασφάλισης του αυτοκινήτου υφίσταται:

1. μόνο για τον χρόνο που το αυτοκίνητο κινείται σε δρόμο
2. διαρκώς από τη χορήγηση της άδειας και των πινακίδων κυκλοφορίας
3. από την ημερομηνία έκδοσης του πρώτου ασφαλιστηρίου συμβολαίου
4. μόνο τις ημέρες που ο κάτοχος δηλώνει ότι το χρησιμοποιεί

Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 του ν. 5113/2024, η υποχρέωση ασφάλισης υφίσταται διαρκώς από τη χορήγηση της άδειας και των πινακίδων κυκλοφορίας, ανεξάρτητα από την πραγματική κίνηση του αυτοκινήτου, εκτός αν έχει τηρηθεί η διαδικασία ακινησίας. Ο περιορισμός στον χρόνο κίνησης σε δρόμο ανήκει στην παλαιότερη διατύπωση. Ούτε η έκδοση του πρώτου ασφαλιστηρίου ούτε η δήλωση χρήσης από τον κάτοχο καθορίζουν την έναρξη της υποχρέωσης.

21. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, ατύχημα που προκαλείται από όχημα για το οποίο έχει τηρηθεί η διαδικασία ακινησίας αντιμετωπίζεται:

1. όπως ατύχημα από ασφαλισμένο όχημα, με αξίωση κατά του τελευταίου ασφαλιστή
2. όπως ατύχημα από ανασφάλιστο όχημα, με αξίωση κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου
3. ως ατύχημα για το οποίο ο ζημιωθείς δεν δικαιούται καμία αποζημίωση
4. ως ατύχημα από άγνωστο όχημα, με αξίωση κατά του Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης

Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 του ν. 5113/2024, τα ατυχήματα από οχήματα για τα οποία έχει τηρηθεί η διαδικασία ακινησίας αντιμετωπίζονται όπως τα ατυχήματα από ανασφάλιστα οχήματα και οι ζημιωθέντες έχουν αξίωση κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου. Αξίωση κατά του τελευταίου ασφαλιστή δεν υπάρχει, αφού το όχημα δεν είναι πλέον ασφαλισμένο· το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης αφορά διασυνοριακά ατυχήματα και όχι την ακινησία· ο ζημιωθείς δεν στερείται αποζημίωσης.

22. Όταν όχημα αποστέλλεται από άλλο κράτος μέλος της ΕΕ στην Ελλάδα, η Ελλάδα ως κράτος προορισμού μπορεί, κατ' επιλογή του υπόχρεου για την κάλυψη, να θεωρηθεί κράτος εκδήλωσης του κινδύνου, αμέσως μετά την αποδοχή της παράδοσης, για διάστημα:

1. ενενήντα (90) ημερών
2. δεκαπέντε (15) ημερών
3. εξήντα (60) ημερών
4. τριάντα (30) ημερών

Κατά το άρθρο 1 περ. ια) του π.δ. 237/1986, όπως διαμορφώθηκε με το άρθρο 3 του ν. 5113/2024, η Ελλάδα ως κράτος προορισμού μπορεί να θεωρηθεί κράτος εκδήλωσης του κινδύνου για τριάντα (30) ημέρες από την αποδοχή της παράδοσης, ακόμη και αν το όχημα δεν είναι ταξινομημένο στην Ελλάδα. Αν στο διάστημα αυτό το όχημα εμπλακεί σε ατύχημα χωρίς ασφάλιση, αποζημιώνει το Επικουρικό Κεφάλαιο. Οι προθεσμίες των 15, 60 και 90 ημερών δεν προβλέπονται στη διάταξη.

23. Ο πελάτης Π χρησιμοποιεί μονοθέσιο μηχανοκίνητο μέσο που κινείται επί του εδάφους αποκλειστικά με μηχανική ισχύ, έχει καθαρό βάρος 40 κιλά και μέγιστη ταχύτητα εκ κατασκευής 20 χλμ. ανά ώρα. Κατά τον ορισμό του άρθρου 1 του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, το όχημα αυτό:

1. δεν είναι όχημα, αφού η ταχύτητά του δεν υπερβαίνει τα 25 χλμ. ανά ώρα
2. είναι όχημα, αφού υπερβαίνει τα 25 κιλά και τα 14 χλμ. ανά ώρα
3. δεν είναι όχημα, αφού το καθαρό βάρος του δεν υπερβαίνει τα 100 κιλά
4. είναι όχημα μόνο αν κινείται σε δημόσιο δρόμο και όχι σε ιδιωτικό χώρο

Κατά το άρθρο 1 περ. α) του π.δ. 237/1986, όπως διαμορφώθηκε με το άρθρο 3 του ν. 5113/2024, όχημα είναι και το αυτοκίνητο που κινείται αποκλειστικά με μηχανική ισχύ και έχει μέγιστο καθαρό βάρος άνω των 25 κιλών και μέγιστη ταχύτητα εκ κατασκευής άνω των 14 χλμ. ανά ώρα· το όχημα του Π πληροί και τα δύο. Η ταχύτητα άνω των 25 χλμ. ανά ώρα είναι το άλλο, εναλλακτικό κριτήριο, ενώ το όριο των 100 κιλών δεν προβλέπεται. Ο ορισμός δεν περιορίζεται σε δημόσιο δρόμο.

24. Σύμφωνα με το άρθρο 1 του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, τόπος συνήθους στάθμευσης αυτοκινήτου οχήματος είναι, κατά κανόνα, το έδαφος του κράτους:

1. του οποίου το όχημα φέρει πινακίδα κυκλοφορίας
2. όπου κατασκευάστηκε και πρωτοδιατέθηκε το όχημα
3. στο οποίο εδρεύει η εταιρεία που το ασφάλισε
4. του οποίου υπήκοος είναι ο οδηγός του οχήματος

Κατά το άρθρο 1 περ. ε) του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, τόπος συνήθους στάθμευσης είναι το έδαφος του κράτους του οποίου το όχημα φέρει πινακίδα κυκλοφορίας, μόνιμη ή προσωρινή. Ο τόπος κατασκευής, η έδρα του ασφαλιστή και η ιθαγένεια του οδηγού δεν προβλέπονται ως κριτήρια.

25. Το αυτοκίνητο του πελάτη Π φέρει πινακίδες που δεν αντιστοιχούν σε αυτό και εμπλέκεται σε ατύχημα στην Ιταλία. Κατά το άρθρο 1 περ. ε) του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, τόπος συνήθους στάθμευσης θεωρείται το έδαφος:

1. του κράτους στο οποίο κατοικεί ο πελάτης Π
2. του κράτους στο οποίο συνέβη το ατύχημα
3. του κράτους που εξέδωσε τις πινακίδες
4. του κράτους στο οποίο εδρεύει ο ασφαλιστής

Κατά το άρθρο 1 περ. ε) του π.δ. 237/1986, όπως διαμορφώθηκε με το άρθρο 3 του ν. 5113/2024, αν το όχημα φέρει πινακίδες που δεν αντιστοιχούν σε αυτό και εμπλέκεται σε ατύχημα, τόπος συνήθους στάθμευσης θεωρείται το έδαφος του κράτους του ατυχήματος, εδώ η Ιταλία. Το κράτος κατοικίας του κατόχου ισχύει μόνο όταν δεν προβλέπονται ούτε μητρώο ούτε πιστοποιητικό ασφάλισης ούτε διακριτικό σήμα· το κράτος έκδοσης των πινακίδων και η έδρα του ασφαλιστή δεν είναι κριτήρια σε αυτή την περίπτωση.

26. Σύμφωνα με τον ορισμό της κυκλοφορίας οχήματος του άρθρου 1 περ. ιβ) του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, ποιο από τα παρακάτω ΔΕΝ ισχύει;

1. Αρκεί χρήση που ανταποκρίνεται στη λειτουργία ως μέσου μεταφοράς
2. Κυκλοφορία υπάρχει μόνο όταν το όχημα κινείται σε δημόσια οδό
3. Το όχημα μπορεί να είναι ακινητοποιημένο τη στιγμή του ατυχήματος
4. Δεν έχει σημασία το έδαφος στο οποίο χρησιμοποιείται το όχημα

Κατά το άρθρο 1 περ. ιβ) του π.δ. 237/1986, όπως προστέθηκε με το άρθρο 3 του ν. 5113/2024, κυκλοφορία είναι κάθε χρήση που ανταποκρίνεται στη λειτουργία του οχήματος ως μέσου μεταφοράς τη στιγμή του ατυχήματος, ανεξάρτητα από τα χαρακτηριστικά του, το έδαφος χρήσης και το αν είναι ακινητοποιημένο ή κινείται. Άρα δεν περιορίζεται σε δημόσια οδό· οι υπόλοιπες τρεις προτάσεις αποδίδουν σωστά τον ορισμό.

27. Ο πελάτης Π οδηγεί το ασφαλισμένο αυτοκίνητό του μέσα σε ιδιωτικό αγρό και προκαλεί ζημία σε τρίτο. Κατά τον ορισμό της κυκλοφορίας οχήματος του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, η χρήση αυτή:

1. δεν θεωρείται κυκλοφορία, επειδή δεν έγινε σε δρόμο
2. θεωρείται κυκλοφορία μόνο αν ο αγρός είναι προσιτός στο κοινό
3. θεωρείται κυκλοφορία, ανεξάρτητα από το έδαφος της χρήσης
4. δεν θεωρείται κυκλοφορία, επειδή ο αγρός ανήκει σε ιδιώτη

Κατά το άρθρο 1 περ. ιβ) του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, κυκλοφορία είναι κάθε χρήση που ανταποκρίνεται στη λειτουργία του οχήματος ως μέσου μεταφοράς, ανεξάρτητα από το έδαφος στο οποίο χρησιμοποιείται· ο ιδιωτικός αγρός δεν αποκλείει την κυκλοφορία. Δεν απαιτείται δρόμος, ούτε προσβασιμότητα στο κοινό (η εξομοίωση με χώρο προσιτό στο κοινό ανήκει στην παλαιότερη διατύπωση του άρθρου 2), ούτε έχει σημασία η κυριότητα του εδάφους.

28. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, υποχρεούται να καλύψει με ασφάλιση την αστική ευθύνη έναντι τρίτων:

1. μόνο ο εκάστοτε οδηγός που χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο στον δρόμο
2. ο κύριος ή ο κάτοχος αυτοκινήτου με τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα
3. ο ασφαλιστικός πράκτορας που διαμεσολαβεί για τη σύναψη της σύμβασης
4. το Επικουρικό Κεφάλαιο, για λογαριασμό κάθε κυρίου αυτοκινήτου

Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 του ν. 5113/2024, ο κύριος ή κάτοχος αυτοκινήτου με τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα υποχρεούται να καλύψει με ασφάλιση την αστική ευθύνη έναντι τρίτων. Ο οδηγός ως τέτοιος, ο ασφαλιστικός πράκτορας που απλώς διαμεσολαβεί και το Επικουρικό Κεφάλαιο, που παρεμβαίνει μόνο σε ειδικές περιπτώσεις όπως τα ανασφάλιστα οχήματα, δεν φέρουν την υποχρέωση σύναψης.

29. Κατά το άρθρο 3 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, τα αυτοκίνητα που εξαιρούνται από την υποχρέωση ασφάλισης πρέπει να είναι εφοδιασμένα με:

1. πιστοποιητικό της αρμόδιας αρχής που βεβαιώνει την ιδιότητά τους
2. πράσινη κάρτα διεθνούς ασφάλισης που εκδίδει η Τράπεζα της Ελλάδος
3. ειδικό σήμα εξαίρεσης που χορηγεί το Επικουρικό Κεφάλαιο
4. βεβαίωση ασφάλισης που εκδίδει η ασφαλιστική επιχείρηση του κυρίου

Κατά το άρθρο 3 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, τα αυτοκίνητα που εξαιρούνται από την υποχρέωση ασφάλισης πρέπει να είναι εφοδιασμένα με πιστοποιητικό της αρμόδιας ελληνικής αρχής που βεβαιώνει την ιδιότητά τους. Η πράσινη κάρτα είναι πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης του Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης, που εκδίδουν τα μέλη του για ασφαλισμένα αυτοκίνητα που εξέρχονται από την Ελλάδα (άρθρα 2 παρ. 2 και 29 παρ. 5, όπως ισχύουν), και όχι η Τράπεζα της Ελλάδος· το Επικουρικό Κεφάλαιο δεν αναφέρεται ως φορέας έκδοσης τέτοιου πιστοποιητικού· η βεβαίωση ασφάλισης προϋποθέτει ασφάλιση, ενώ τα αυτοκίνητα αυτά εξαιρούνται.

30. Σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 3 του π.δ. 237/1986, ο ασφαλιστής ευθύνεται έναντι τρίτων που ζημιώθηκαν από αυτοκίνητο με τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα, στα ευρωπαϊκά εδάφη των κρατών μελών, σύμφωνα με το δίκαιο:

1. του κράτους της ιθαγένειας του ζημιωθέντος
2. του κράτους στο οποίο συνέβη το ατύχημα
3. που συμφώνησαν ο ασφαλιστής και ο λήπτης
4. του κράτους στο οποίο εδρεύει ο ασφαλιστής

Κατά το άρθρο 6 παρ. 3 του π.δ. 237/1986, ο ασφαλιστής ευθύνεται έναντι των τρίτων που ζημιώθηκαν από την κυκλοφορία αυτοκινήτου με τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα, στα ευρωπαϊκά εδάφη των κρατών μελών, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους του ατυχήματος. Η ιθαγένεια του ζημιωθέντος, η έδρα του ασφαλιστή και η επιλογή των συμβαλλομένων δεν προβλέπονται ως κριτήρια του εφαρμοστέου δικαίου.

31. Ποια από τα παρακάτω αυτοκίνητα εξαιρούνται από την υποχρεωτική ασφάλιση κατά το άρθρο 3 παρ. 1 του π.δ. 237/1986; i. Τα αυτοκίνητα του Δημοσίου. ii. Τα αυτοκίνητα ιδιοκτησίας ξένων κρατών, υπό τον όρο της αμοιβαιότητας. iii. Τα αυτοκίνητα ιδιωτικών επιχειρήσεων μεταφοράς εμπορευμάτων. iv. Τα αυτοκίνητα οργανισμών ιδιωτικού δικαίου.

1. i και ii
2. ii και iii
3. i και iv
4. iii και iv

Κατά το άρθρο 3 παρ. 1 του π.δ. 237/1986, εξαιρούνται της υποχρεωτικής ασφάλισης τα αυτοκίνητα του Δημοσίου, υπό τον όρο της αμοιβαιότητας τα αυτοκίνητα ιδιοκτησίας ξένων κρατών, καθώς και αυτά που ανήκουν σε διακυβερνητικούς οργανισμούς. Άρα ισχύουν οι i και ii. Τα αυτοκίνητα ιδιωτικών επιχειρήσεων μεταφοράς εμπορευμάτων (iii) και οργανισμών ιδιωτικού δικαίου (iv) δεν εξαιρούνται και πρέπει να ασφαλίζονται.

32. Σύμφωνα με την ΠΕΕ 195/3/2021 της Τράπεζας της Ελλάδος, το ελάχιστο ποσό ασφαλιστικής κάλυψης για υλική ζημία ορίζεται, από 1.1.2022:

1. ανά ατύχημα, ανεξάρτητα από τον αριθμό των θυμάτων
2. ανά ασφαλιστική περίοδο και ανά ασφαλιστήριο συμβόλαιο
3. ανά θύμα, ανεξάρτητα από τον αριθμό των ατυχημάτων
4. ανά όχημα που εμπλέκεται στο ατύχημα, για καθένα χωριστά

Κατά την ΠΕΕ 195/3/29.11.2021 της Τράπεζας της Ελλάδος (ΦΕΚ Β΄ 5679/7.12.2021), σε ισχύ από 1.1.2022, και κατά το άρθρο 6 παρ. 5 του π.δ. 237/1986, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 του ν. 5113/2024, το ελάχιστο ποσό για υλική ζημία είναι 1.300.000 ευρώ ανά ατύχημα, ανεξάρτητα από τον αριθμό των θυμάτων. Το ποσό ανά θύμα αφορά τη σωματική βλάβη· ούτε ανά ασφαλιστήριο και έτος ούτε ανά όχημα ορίζεται το ελάχιστο.

33. Από ποια ημερομηνία ισχύουν τα ελάχιστα ποσά υποχρεωτικής ασφάλισης αυτοκινήτων που όρισε η Εκτελεστική Επιτροπή της Τράπεζας της Ελλάδος με την ΠΕΕ 195/3/29.11.2021;

1. 1.1.2021
2. 1.1.2023
3. 1.1.2022
4. 1.1.2024

Η ΠΕΕ 195/3/29.11.2021 της Τράπεζας της Ελλάδος, που εκδόθηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 6 παρ. 5 του π.δ. 237/1986, ορίζει στην παρ. 3 ότι η ισχύς της αρχίζει από 1.1.2022 και αναθεωρεί τα ελάχιστα ποσά σύμφωνα με τον Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Οι ημερομηνίες 1.1.2021, 1.1.2023 και 1.1.2024 δεν είναι η ημερομηνία έναρξης ισχύος της.

34. Ο ασφαλιστικός πράκτορας Α προτείνει στον πελάτη Π συμβόλαιο υποχρεωτικής ασφάλισης αυτοκινήτου με όριο κάλυψης υλικής ζημίας 900.000 ευρώ ανά ατύχημα. Από 1.1.2022, το όριο αυτό:

1. επιτρέπεται, αν το συμφωνήσει εγγράφως ο λήπτης της ασφάλισης και ο ασφαλιστής
2. δεν επιτρέπεται, γιατί υπολείπεται του ελάχιστου ποσού της Τράπεζας της Ελλάδος
3. επιτρέπεται, αν το αυτοκίνητο είναι μικρού κυβισμού και χαμηλής αξίας
4. δεν επιτρέπεται, γιατί η υλική ζημία δεν καλύπτεται υποχρεωτικά από τον νόμο

Από 1.1.2022 η ΠΕΕ 195/3/29.11.2021 ορίζει ελάχιστο ποσό κάλυψης υλικής ζημίας 1.300.000 ευρώ ανά ατύχημα, όπως και το άρθρο 6 παρ. 5 του π.δ. 237/1986 μετά το άρθρο 5 του ν. 5113/2024. Το όριο των 900.000 ευρώ είναι κατώτερο και δεν επιτρέπεται. Ούτε η έγγραφη συμφωνία των μερών ούτε ο μικρός κυβισμός μειώνουν το ελάχιστο, και η υλική ζημία καλύπτεται υποχρεωτικά κατά το άρθρο 6 παρ. 2 του π.δ. 237/1986.

35. Ως «ειδική κάλυψη», κατά το άρθρο 6 παρ. 4 του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, νοείται η ασφαλιστική κάλυψη:

1. των ζημιών του ίδιου του οχήματος από πυρκαγιά, με ειδικό ασφαλιστήριο
2. που παρέχει το Επικουρικό Κεφάλαιο στα ανασφάλιστα οχήματα, με ειδική βεβαίωση
3. των αυτοκινήτων που εξαιρούνται από την υποχρεωτική ασφάλιση του νόμου
4. των ειδικών κινδύνων αστικής ευθύνης, με ειδικό πιστοποιητικό ασφάλισης

Κατά το άρθρο 6 παρ. 4 του π.δ. 237/1986, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 5 του ν. 5113/2024, όταν το όχημα εκτίθεται σε ειδικούς κινδύνους αστικής ευθύνης, η κάλυψη περιλαμβάνει και αυτούς, με ειδικό πιστοποιητικό ασφάλισης (ειδική κάλυψη). Δεν πρόκειται για κάλυψη ιδίων ζημιών του οχήματος, για κάλυψη που παρέχει το Επικουρικό Κεφάλαιο, ούτε για τα αυτοκίνητα που εξαιρούνται κατά το άρθρο 3.